تبعیدی «Ninhil»

همهى راههاى این جزیره­

مه­گرفته

و بنبست است.

و من

غوطه­ور در دلتنگی مبهم دور.

و من

ساکن بی­قرار لحظه­های خالی خلوت.

و من

در انتظار طلوع خوشه انگور.

...

آه

جوهر در گلوگاه خودنويسم خشكيد

چه بگویم؟

اى دفترچهى صبور!